การใช้ประโยชน์

1. ด้านโภชนาการ (อาหาร)
ผลสุกและผลแก่: เนื้อผลมีรสเปรี้ยวอมฝาด นิยมนำมาบุบใส่ในส้มตำ (เพิ่มความหอมนัวละมุนต่างจากมะนาว) ใส่แกงส้ม น้ำพริก หรือนำไปดองและเชื่อม

ยอดอ่อนและใบอ่อน: มีรสเปรี้ยวอมฝาด มัน มีกลิ่นหอม นิยมใช้เป็นผักจิ้ม ผักแกล้ม กินคู่กับลาบ ก้อย น้ำพริก และอาหารเหนือ-อีสาน

2. สรรพคุณทางยา (สมุนไพร)
ผล: มีวิตามินซีสูง ช่วยแก้กระหายน้ำ ทำให้ชุ่มคอ แก้ไอ และขับเสมหะ

เปลือกต้น: มีรสฝาด เย็น มีฤทธิ์สมานแผล ใช้ต้มน้ำดื่มแก้ท้องเสีย ท้องเดิน ขับสารพิษ หรือแก้ร้อนใน

ใบ: น้ำคั้นจากใบใช้หยอดหูแก้ปวดหู หรือต้มดื่มแก้บิด

ราก: มีรสจืดเย็น ใช้ต้มดื่มแก้ไข้หวัด ช่วยระงับความร้อน และขับปัสสาวะ

3. ด้านเนื้อไม้และเกษตรกรรม
เนื้อไม้: เนื้อไม้มีสีขาวหรือเทา ค่อนข้างนิ่มและเปรอะหักง่าย ไม่ทนทาน จึงนิยมนำมาใช้ทำสิ่งของชั่วคราว เช่น กล่องใส่ของ ไม้จิ้มฟัน ก้านไม้ขีด ไม้กระดานอ่อน หรือใช้ทำเป็นเชื้อฟืน

อาหารสัตว์: ผลที่ร่วงหล่นตามป่าเป็นอาหารอันโอชะของสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น เก้ง กวาง และหมูป่า